[Z]enegi>>>Karu..ûa[คา][รุ][อึ] °o.O(¯`·._.·[TøÑ]·._.·´¯)O.o°

นานๆ อัพทีวุ๊ย

หลังจากสอบปลายภาคเทอม1

เทอมนี้รู้สึกไม่ดีเอามากๆ

ตั้งแต่ PCN OS DATABASE

สอบเสดได้พัก 3 วันก้อไปทัมงานวันจันทร์

ทำงานที่ shop true it mall fortune

ทำงานละ 3 ชั่วโมง

วันแรกไปทำงาน ก้อตกรถไฟซะละ

เรยต้องนั่งรถตู้ แล้วต่อรถเมล์

บอกพี่เค้าว่าจะไปทำงาน บ่ายโมง ไปซะบ่าย2

ไปทำงานกับทรงผมยาวเฟื้อย

คนก้อเยอะมากๆ เพราะเปนวันปิยะ

ตอนกลับก้อตกรถไฟอีก - -

ก้อรอรอบต่อไปอีกเกือยชั่วโมง

เรยไปเดินหารัยกินระหว่างรอ

กลับหอไป เรยไปตัดผมกะว่าอะไรๆ มันจะดีขึ้น

แต่ช่าง ตัดซะกูเด๋อเรยรากไทร Gu หายหม๊ด

แบบว่าไม่กล้าออกไปไหนเรย

คิดอยู่ตั้งนานว่าจะไปทำงานดีมั้ย

อยู่หอ ชิวมาก...

เล่นเกมส์ถึง ตี 5

ตื่นเที่ยงไปทำงานบ่าย 2

ทำงานก้อหนุกดี เจอคนหลากหลาย

ตั้งแต่ตัดผม เหมือนอะไรๆจะดีขึ้น นิดนึง

อย่างน้อยก้อไม่ตกรถไฟอีก หุหุ

พรุ่งนี้ ต้องไปสอบ nectec

.....

เกรดเทอมนี้จะเปนงัยมั่งว้า

.....

ที่ฝึกงานจะได้ที่ไหน??

.....

มีเรื่องมากมายอยากจะเล่า

แต่ไม่มีที่ว่างพอที่จะระบายออกมาได้หมด

สวัสดีวันแรงงาน

เมื่อ เสาร์นุ้น... ไป true กับพวก เชา ปอ มา...กลับมาก้องีบไปแปปนึงตื่นขึ้นมา...หึ้ย...ทัมมัยหัวมันตึบๆ ยังงี้เนี่ย...ซักพักก้อโทรไปชวนปอ กะเนี๊ยบกินข้าว...พอกินข้าวเสด...ปวดหัวๆๆ ตัดผมดีกว่า..
ผมยาว...มันร้อนด้วยชักรำคาญละ...กะจะไว้ยาวๆๆทนไม่ไหวทุกที...คิดไว้แล้วว่าพอตัดเสดต้องบ่นเหมือนทุกครั้ง ว่า ไม่น่าตัดเรย....แล้วก้อเปนอย่างที่คิดไว้..มันเด๋อๆยังงัยมั่ยรุวุ้ย...ไปตัดร้านเด๋วสวย
ซอย 2 พี่นางก้อสระผมให้เองเรย...ก้อบ่นๆๆบอกให้พี่นางนวดให้คับผมปวดหัวอ่ะพี่...พี่นางสระไปนวดหัวไป..เฮ้อสบายดี...อยุ่ๆพี่นางก้อถามว่า..ต้น..เจ๊บมั้ย....อะรัยหรอคับ....
ก้อเนี่ย ที่หน้าผากด้านขวาเนี่ย เส้นเลือดมันปูดขึ้นมานะต้น...ปูดอยู่ข้างเดียวด้วยสิ...ไม่สบายรึป่าว....ก้อมึนๆๆหัวนิดๆๆอ่ะพี่...สระเสด..วันนี้เอาทรงไหนดี...เอาสั้นๆๆหน่อยคับมันร้อน..ตัดออกมาเด๋อคับพี่น้อง
ว่าจะมาออกกะลังกายที่หอ ดันปวดหัว เรยอดเรย....
เสาร์ถัดมา ก้อไป true อีก...ตอนเช้านัดกันไปรถไฟ 7.37 น. กลางคืนก้อนั่งเล่นนุ่น..เล่นนี่อยุ่ห้องปอ จนตี 3 เหนจะได้ เห้ย พรุ่งนี้จะไปไหวมั้ยว่ะปอ..กูไม่ง่วงเรย...ป่ะออกไปหารัยกินก่อนนอนกัน....
ออกไปเจอ แอร์ ปอ เหล่ ใหญ่อะ พอกลับหอ อาบน้าม..ออกมานอนมะหลับอีก เรยนอนเปิดโทรทัศน์ตั้งปิดไว้ 30 นาที ...พรึบ!! ดับ....งะ กูยังมะหลับอีก เอาใหม่ตั้งอีก30 นาที คราวนี้ไม่พลาด...ตามันจะปิด
แต่หัวมันคิดอะรัยอยู่นั่นอ่ะ...เหมือนไม่ได้นอนเรย 6.30 นากาปลุกดัง..เรยเปิดทีวีดูรายการออกกำลังกาย...ท่าซิทอัพ...แล้วก้อนอนทำตามทีวี...พอจะ 7 โมงเชาก้อโทรมาปลุก...อาบน้ามแต่งตัวเสดออกไปรอ
ใต้หอปิ 7.30 น.ได้ โทรไป ปอเพิ่งตื่น - -ไอเราก้อเปนคนดีรอใต้หอมัน...อาบน้ามอีก - - ซักพักรถไฟผ่านหน้าซอยไป...เรยโทรไปบอกปอไม่ต้องรีบนะรถไฟไปแล้ว...มันก้อไม่รีบจิงๆ...เรยกลับหอไปพอดีรีบ
ลืมหยิบ นม กะ ขนมมากินด้วย...เข้าห้องไป ชิหายลืมปิดพัดลม...ดีละที่กลับมา...เดือนที่แล้วเปิดตู้เยนทิ้งไว้..แบบว่าปิดไม่สนิท...กลับหอมาอีกทีน้ำท่วมห้อง + ค่าไฟ อีก 700 แบบที่ไม่ได้อยู่หอ
ก้อรีบลงมารอ ปอ มันใต้หอ..โทรไปอีก...กะลังใส่เสื้อ...เฮ้อ...บอกมันว่าเด๋วจะตกรถเมล์รอบ 8 โมงนะ...เชาโทรมา...เสดยังว่ะ...ยัง..อยู่ใต้หอมันเนี่ย...ไอ้เราก้อกลัว สงสัยว่า ปอมันไม่สบายรึป่าว
ในที่สุดก้อเสด๊จ ลงมาได้ อ่านต่อสเปซเชา....(ถึงความดีของสเตฟาล) ที่True เซงวะให้จับกลุ่มพรีเซนอยุ่นั่น คนไม่ได้นอน...ทรมานมากนั่งฟังๆ ปวดอี้ก้อปวด งุงิ
กลับมาหอ..เชามาชวนวิ่งตอนเยนอีก...กำกู กะปอ แทบไม่ได้นอนมาชวนวิ่ง...ถ้าไหวก้อจะไปนะเชา...กลับหอไปหลับเปนตายตื่นมา 2 ทุ่มกว่าเรย...ไป True กลับมาทีรัยปวดหัวทุกที
วันจันทร์ไปดู spiderman3 ก้อตกรถไฟรอบ 3 โมงอีก ออกจาก กสท. ฝนก้อตกพอดีอีก....ไป พาราก้อนช้า...ได้ตั๋วแถว T ตาจะเหล่เอา...แต่จอใหญ่อยุ่หน้าๆๆก้อหนุกไปอีกแบบ...spiderman โหน
ใยมาทีเกือบติดหน้า เหอๆ...เวลาอ่านที่ต้องกวาดสายตา ซ้าย---ขวา...ซ้าย---ขวา อ่ะเหลือบไปดูภาพ...แบบว่าข้างหน้าไม่มีคน...ยืดขาสบายปัย หนังจบ 4 ทุ่มครึ่งกลับ หองัยว่ะ ฝนก้อยังตก เซง..

เพื่อนGuหายไป

เมื่อหลายเดือนก่อนทะเลาะกะเพื่อนคนนึงชื่อตั้ม..พ่อชื่อเม้ง...มังเปนคนที่ไม่ค่อยใส่จัยครอบข้างเท่าไหร่...เรื่องเกิดขณะที่เราเปนเมทกัน...เริ่มจาก เช้าวันนึงGu มีเรียนแลป มันตื่นก่อนมันก้อไปอาบน้าม...เหนมานอาบอยู่เรยหลับตาต่ออีกแปป...มันอาบเสดคงเรียกหละ...ลืมตามาอีกที 10 โมงกว่าละ...สาด...ถึงถึงไม่รุ้ว่ากุเรียนแลปก้อควรจะเรียก...ไม่ก้อบอกซักคำว่ามึงไปแล้วนะ...เคือง

เรื่องกินข้าว....ปกติตอนเยนจะรอมันกินข้าวอยุ่ตลอด...แต่มันชอบกลับเข้ามาในห้องพร้อมกับคำว่า"กูกินแล้ว"...

เยนวันนึงไปนั่งเล่นเกมส์ห้องเนี๊ยบรอมันกินข้าว...ซักพักมันก้อมาหาที่ห้อง...ต้นกินข้าวยัง...เออ..แปปนึง...ขอกูเล่นจบก่อนเดะ(เข้าจัยอารมณ์คนเล่นเกมส์มั่งดิวะ)...ระหว่างเมามัน...แม่งก้อเดินออกไปตั้งแต่ตอนไหนไม่ทราบได้...เล่นเสดหันมาก้อหายไปละ...ก้อลงไปหาร้านกินข้าว...โทรหาแม่งก้อสายไม่ว่างๆ...ฝากข้อความ...True แม่งเชี่ย หงุดหงิดชิบเป๋ง...เดินหาว่าแม่งแดกข้าวร้านไหน...เดินทั่วเกกีเดินหมดทุกร้านละยังไม่เจอ...เรยลอกลับไปทางร้านใต้หอ...เจอมันเดินสวนมา..มันบอกว่า กูกินเสดละ เรยบอกว่าว่า..ควยรอแปปนึงก้อไม่ได้.โทรปก้อไม่ติด...เดินหามึงทั่วเกกีเรยสัด...แล้วมันก้อเดินเก๊กหน้าหายไปอีกทาง...

ที่โต๊ะร.ร. ตอนเที่ยง..ถามรุ่นน้องคนนึงว่า...ม่อนกินข้าวยัง...มันตอบว่า..อ๋อ..กินแล้วพี่...สาด..งงเรยกู...อือเคยกินแล้วก้อเคยกินแล้ว...จากนั้นที่โต๊ะครัยถามกินข้าวยัง...ก้อจะตอบไปอย่างนั้น..แบบติดปาก

พอตกเยน...กลับไปหลับที่หอ...ตั้มมันเดินเข้ามาเหนมัละเรยแกล้งหลับตาต่อ...ท่าทางมันจะหิว...แล้วมันก้อรอกูตื่น...ซักพักมันก้อทัมเชี่ยรัยเสียงดัง..จนgu ลืมตาขึ้นมา...และแล้วมันก้อถามว่า"ต้นกินข้าวยัง"...รู้ใช่มะว่าจะตอบมันว่าอะรัย..ก้อ.."กูเคยกินแล้ว"..55..มันทัมหน้างง..แล้วGu ก้อหันมานอนต่อ...ท่าทางมันเครียด..แล้วก้อเดินออกไป....(สาด..มึงไม่เข้าโต๊ะก้อไม่รู้มุขเดะวะ)

พอวันรุ่งขึ้น...มันเกบเสื้อผ้า...เกบข้าวของย้ายออกไปจากหอเรย...Guทัมรัยผิด - - คนลือกันว่ามันหนีมผู้ชายปัยละหล่ะต้น...

หลังจากที่มันไม่อยุ่ห้องก้อรก...ถึงรกมากไม่มีคนคอยทัมฟามสะอาด...ไม่มีคนคอยกวาด..คอยถู..คอยปัดฝุ่น..ห้องน้ำก้อสกปก..ไม่มีคนล้าง...ไม่มีคนคอยจู้จี้..จัดระเบียบห้องเรย..และก้อไม่มีคนไปจ่ายตลาดมาทัมกับข้าว...ผัดมาม่า..ทัมสเต๊กให้กินอีก..เฮ้ออ

คิดถึงมึงหวะ...อย่าทัมหน้าเก๊กให้มันมากนัก..ไม่หล่อหรอก

ตั้งแต่ตอนนั้นไม่เหนมึงออนเอม..มึงบล๊อกกูหรอสาด

สาดเนี่ย...สาดเชี่ยๆ...แฮปปี้สงกรานจะทุกคน

      ความหลังเมื่อยังเยาว์
  เรื่องมีอยุ่ว่า...ครั้งนึงเคยไปฝึกงานที่ศิริราช...ตอนประมาณปิดเทอม ม.5    สมัครไปช่วงวันที่ 25 มีนา-5เมษา   ก้อได้ทัมที่ตึก 72 ปี ชั้น 7 เปนแผนกผู้สุงอายุ..ประมานนั้น  พอดีอากงไม่สบายเกี่ยวกับลำไส้...ไปโรงพยาบาลช่วงนั้นพอดี...แล้วยังบังเอิญอยุ่ที่เราเฝ้าอยุ่พอดีเรยอ่ะ....โหะๆ...ช่างบังเอิญเสียนี่กระรัย...แต่อย่ได้ไม่กี่วันก้อย้ายไปห้อง v.i.p. งุงิ

ในวันที่ 26 ตอนที่กำลังรอเพื่อนกลับบ้านอยุ่ใต้ตึก...ก้อมี ญ สาวหน้าตาน่ารักในชุดนักเรียนเดินผ่านไป...(รุ้สึกคุ้นเคยมากเหมือนเคยรุ้จักกันมาก่อน) จิงๆคนไหนน่ารักๆ ก้อรุ้สึกคุ้นหมด แล้วเทอก้อเดินผ่านมาอีกครั้งนึง  เดินเลยไป...เหมือนกำลังหาเพื่อนซะอย่าง  ซักพักเทอก้อเดินมากับผู้ชายคนนึง - - ดำ หน้าตาทัมมะดามากมาย ทัมมัยนางฟ้าถึงคู่กับ.....นะ แต่ทีหลังก้อรุ้ว่าไม่ชั่ยแฟน...

วันรุ่งขึ้น...ออกจากบ้านแต่เช้าต้องไปรอเพื่อนขึ้นรถเมล์ สาย 57 ที่ 4 แยกบ้านแขก...ขึ้นรถเมล์ไปเจอเทอคนนั้นอยุ่บนรถเมล์ คันเดียวกัน...สวรรณ์เข้าข้างผมแล้ว...หลังจากลงรถผมก้อเข้าไปคุยกับเทอ...เค้าก้อทัมวันตรงกับเราเป๊ะๆเรยอ่ะ...หุหุ...แล้วเค้าก้ออยุ่ตึกเดียวกับเรา...แต่อยุ่สูงกว่า 1 ชั้น...(ข้างบนนั้นมันช่างสูงได้ยินมั้ยคุณ) อยากบอกว่ามีเพื่อน รร เดียวกันที่แอบชอบเทออยุ่เหนตอนเราเดินด้วยกัน อันนี้ขอโทดด้วย Guเหนมึงเดินก้มหน้าไปอีกทาง

วันรุ่งขึ้น ก้อบังเอิญเจอบนรถเมล์อีก...วันนี้เทอนั่งอยุ่คนเดียวด้วย...เสดฉาน...เรยไปนั่งข้างๆๆ(มีฟามสุขมาก..หูร้อนชาเรย) อยากย้อนเวลากลับไปอีกจัง...ความรู้สึกแบบนี้...ความรู้สึกที่บริสุทธิ์...เรื่องราวต่อจากนี้ขอละไว้

และในวันที่ 19 มีนา เปนวันเกิดของเทอ ไม่มีปีไหนที่เราลืมเรย แม้กระทั่งชื่อนามสกุล เบอร์บ้าน มือถือ เรื่องราวที่ผ่านมามันฝังอยุ่ในส่วนลึกของหัวใจ..... ปีนี้โทรไปมือถือ..กรุณาฝากข้อความ...ดทรไปบ้านพ่อรับ..บอกว่าไปฝึกงานที่ฟาร์มเฮ้า...มันลาดกระบังนี่หว่า...พ่อเรยให้อีกเบอร์นึงมา  รอเลิกงานก่อนค่อยโทรไป กลายเปนว่าเทอมาอยุ่หอที่ลาดกระบัง...อยู่ซอยเกกี 3 หอนิชา ซะงั้น หุหุ เรยกลับหอไปหาซะหน่อย....เทอผอมลงสวยขึ้น..แต่ตอนชุดนักเรียนน่ารักกว่า..คิดว่างั้น.... 

ไว้มาอัพต่อเมื่อย 
  
      วันนี้นั่งรถไฟเล่น 18 ชะโมง นั่งชั้น3 ไม่มีคนเรยนั่ง คนเดียวเก้าอี้ 4 ตัว..นั่งชมวิวเปนพระเอกมิวสิค..อุอุ คิดถูกที่นั่งชั้น 3